Vorige week zaterdag zat ik in mijn eentje, midden op een festival terrein in Gent, heerlijk te genieten…
Wat een bizar verschil met vorig jaar (september 2018), toen ik in echt echt echt op mijn diepste punt was beland, en ik de deur bijna niet meer uit kwam!
Zo bizar… Maar ook zo verschrikkelijk tof!

Eind juni 2019 vond ik het tijd om de touwtjes weer in eigen handen te nemen.
Dus ben ik naar de huisarts gegaan en heb ik gevraagd of ik af mocht bouwen met mijn medicatie.
En dat mocht, maar wel in fases en onder begeleiding!

En zo ben ik nu, na genietend van vorige week zaterdag, mijn eigen kleine feestje te vieren.
Want vandaag ben ik voor het laatst bij mijn lieve psycholoog geweest.
Een hele lieve vrouw, met wie ik gelijk een hele goede klik had vanaf het eerste gesprek.
Iemand die mij er doorheen heeft geholpen de eerste maanden en bij wie ik altijd mijn ei even kwijt kon… zelfs via WhatsApp als dat nodig was!
Een hoofdstuk afgesloten op een mooi moment.
Want ook vandaag heb ik mijn aller laatste pilletje genomen.
Geen antidepressiva meer voor mij!

Of het me gaat lukken zonder medicatie, dat zal de komende weken moeten blijken.
Ik heb afgelopen weken al langzaam afgebouwd en zit nu al op zo’n lage dosis dat ze bij de huisarts zeggen dat dat eigenlijk een placebo effect is.
Dus die laatste 10 mg moet dan ook wel lukken denk ik.
Ik heb er stiekem wel vertrouwen in!

En dus ben ik blij….
Want vandaag was de laatste keer!